Ölüler kağıt çalmaz
Raconuna göre kaybetmişlerdir oyunu
Silüet yapmaz haybeye hiçbiri
Masaya otururken çağırmışlardır karunu
Hiçbir tabut eller üzerinde taşınmadı
El ele tutuşmadı hiçbir ölüyle bir sevgili
Tüfek askısı yerine asıldı tüm tabutlar
Hiçbirimiz mermilerle bu kadar uzun konuşmadı
Yaman bir mezar kazıcı gibiydik hepimiz
Bu anı beklermiş gibi bazı kozmik dalgalar
Naif heveslerle toprak atma yarışındaydı
Tohum olarak çıktığın baban bir tek
Dişleriyle yerdeki tohumları parçalamaktaydı
O kadar düşledik ki öldürmeyi hepimiz
Hiçbirimiz rüyalarında çiçekler yaşatmadı
Sonra bileti kendi elleriyle kesti birimiz
Gidişinin ardından hiçbir kahkaha şaşırmadı..
Yine her zamanki gibi kadehlere doğruldu tüm mermiler
Kendilerini ateşleyecek bir tabanca ararcasına
Haybeye geberip gitmiş
Hüzünbaz bir leopar gibi..
